De 10 smerige geheimpjes van HR

Elke beroepsgroep heeft zijn geheimen. De dingen die je liever onbesproken laat wanneer je op een feestje over je werk vertelt. HR is daarop geen uitzondering. Maar zo af en toe doen de P&O'ers een boekje open over de minder nette kanten van het vak.

In het aprilnummer van Readers Digest vertellen HR-professionals over het sollicitatiegesprek, ontslag en het CV. En daarbij onthullen ze dat ze zo hun trucjes hebben om verboden vragen niet te hoeven stellen.

- Wat te denken bijvoorbeeld van de HRM'er die geen sollicitant met jonge kinderen aan wilde nemen. Liever dan ernaar te vragen en daarmee de schijn van discriminatie op zich te laden, liep hij met alle kandidaten mee naar de autoom te zien of er kinderzitjes op de achterbank zaten.

- Een andere – zelf kinderloze HRM'er – zette een foto van twee snoezige kindjes op haar bureau. Vroeg een sollicitant er naar, dan gebruikte ze deze ingang om informatie over de potentiële kinderwens van de kandidaat te ontfutselen.

- Het parkeerterrein is sowieso blijkbaar een bron van informatie. Een HRM'er wees een sollicitant af voor een baan omdat zijn auto niet mooi genoeg was.

- Suzanne Lucas, die zichzelf omschrijft als Evil HR Lady, erkent ruiterlijk dat dikke mensen minder kans hebben op een baan. 'Natuurlijk, managers vellen snel een oordeel op basis van vooroordelen. Ze volgen het voorbeeld van George Clooney in Up in the Air, die zei: "Ik gebruik stereotyperingen, dat is sneller".'

- Cynthia Shapiro, schrijfster van Corporate Confidential: 50 Secrets Your Company Doesn't Want You to Know erkent dat HRM'ers geen voorstander zijn van tweede kansen:  'Vertel ons niet dat je bent ontslagen. Je CV verdwijnt onmiddellijk in de vuilnisbak. En in 90 procent van de gevallen zouden we er zelf toch niet achter komen.'

- Shapiro had zelf als HRM'er zo haar eigen manieren om op een goedkope – zij het geniepige –  wijze  van personeel af te komen. 'Als er iemand was waar we vanaf wilden, gaven we hem alle rotklussen met onmogelijke deadlines. We zorgden er voor dat hij wel moest falen, en documenteerden dat. Na een paar maanden hadden we genoeg redenen verzameld om de arbeidsovereenkomst te kunnen ontbinden.'

- Plannen om iemands functioneren te verbeteren,  zijn in de opinie van sommige HRM'ers vooral een waarschuwing dat een personeelslid zijn of haar CV op moet poetsen. 'Ik kan je recht in de ogen kijken en zeggen dat dat we er alles aan doen om je te ondersteunen, maar dat is absolute onzin.'

- Enig egocentrisme blijkt HRM'ers niet vreemd te zijn: 'Als de sollicitatieleider drie kwartier over zijn Harley vertelt, laat hem dan zijn gang gaan. Hij komt uit het gesprek met het idee dat jij een fantastische kandidaat bent', adviseert Kris Dunn, chief human resources officer in Atlanta.

- Een slimme HRM'er weet gebruik te maken van waterdichte smoezen: 'Soms zeggen we dat we een interne kandidaat hebben aangenomen, ook al is dat niet waar, gewoon om van de sollicitant af te komen', biecht een anonieme HRM'er uit New York op.

- Maar juist het hebben van geheimen is voor sommige P&O'ers het ergste wat er is: 'Het ergste gevoel in de wereld? De damestoiletten binnen lopen en negen mensen tegenkomen waarvan je weet dat ze binnen een week geen baan meer hebben, en niets mogen zeggen.'

Reacties

  1. guest zegt

    Wat een kortzichtige HRM’ers moeten dit zijn, dat ze deze werkwijzen willen en kunnen hanteren. Dan heb je naar mijn mening niet begrepen wat het vak inhoudt.

  2. guest zegt

    Die geheimen zijn inderdaad lastig ja.
    Maar wat dacht je van in het bijzijn van je baas tegenover de arbeidsinspectie en dat soort instanties net moeten doen alsof je bij het beste bedrijf in de wereld werkt terwijl dat niet zo is alleen omdat het je anders je baan kost? Valt ook niet mee.

  3. guest zegt

    Punt 1&2: Het feit dat kinderen vaak een bron van verzuim zijn kan ik me goed voorstellen dat er zo wordt gedacht. Ik vraag me echter af of er verschil wordt gemaakt tussen een mooie vrouw met kinderwens en een ‘gemiddelde’ vrouw zonder kinderwens. (Laten we dan voor het gemak zeggen dat de HR-adviseur het mannelijke geslacht heeft).

    Punt 6: Dit is een veel gebruikt middel, in meer of mindere mate. Of werknemers worden overgeplaatst naar een niet-te-bereizen locatie.

    Ieder vak heeft zo zijn eigen-aardigheden.

  4. guest zegt

    Ik herken mijzelf en onze cultuur hier helemaal niet in. Gelukkig ben ik niet de enige, zie reactie van Yvonne Starre.
    Erg amerikaans wellicht?

  5. guest zegt

    Wat een buitengewoon eendimensionaal beeld van hoe de wereld soms kan werken. Dit soort gedrag komt ongetwijfeld voor, maar om nu te zeggen dat dit geheimpjes zijn van een beroepsgroep die zich toch als professioneel mag kenschetsen lijkt me getuigen van weinig diepgang bij de interviewer. Wel erg van de koude grond allemaal. Geen reclame voor de organisatie die dit als relevante informatie op zijn site zet.

  6. guest zegt

    Ik ben het helemaal met verschillende van de vorige schrijvers eens. Wat een stelletje onprofessionele onbenullen zijn de HRM-ers die worden geciteerd. Ik had verwacht hier wat te lezen over hoe we als HRM-ers zorgvuldig moeten omgaan met de “smeuïge” privacy gevoelige informatie die we soms krijgen en hoe lastig dat kan zijn. Maar het soort praktijken dat -blijkbaar- Amerikaanse HRM-ers er op nahouden hoop ik toch echt niet in Nederland aan te treffen. En als dat wel zo is, moeten dat soort HRM-ers gauw een andere baan gaan zoeken! En overigens ben ik ook wel teleurgesteld dat een serieus vakblad als PW dit soort artikelen -dat ik meer van het niveau roddelbladen vind- publiceert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*