‘Loyale werknemers worden onderschat’

Loyale werknemers hebben het zwaar in de sollicitatieprocedure. De trouwe werknemer met een lang dienstverband bij dezelfde werkgever zou 'vastgeroest' zijn en zich niet hebben doorontwikkeld. Maar is dat beeld terecht?

De kwaliteiten van loyale werknemers worden vaak onderschat. Toegewijde werknemers met een lang dienstverband worden volgens Nico Van Hertrooij van werving-en-selectiebureau Mercuri Urval vaak onterecht verward met ´vastgeroeste´ medewerkers, personeel dat lang bij dezelfde werkgever blijft en zich niet doorontwikkelt. En dat is zonde, betoogt hij, want deze werknemer kan juist een aanwinst zijn voor een organisatie.

Wat is er aan de hand met de trouwe, toegewijde werknemer?
Van Hertrooij: ‘Zowel werkgevers als recruiters stellen in het selectieproces het sollicitatiegedrag van de kandidaat vaak boven het baangedrag. Jobhoppers hebben hierin een streepje voor op loyale werknemers, omdat ze het sollicitatiespelletje ondertussen wel kennen en ze zich goed kunnen presenteren. Ik zie vaak dat de laatste groep niet eens wordt uitgenodigd op gesprek. En als ze wel uitgenodigd worden, hebben ze vaak weinig sollicitatie-ervaring om hun unique selling point te laten zien.'

Waar gaat het mis?
Van Hertrooij: ‘Vaak wordt bij jobhoppers de nadruk gelegd op de kwaliteiten en het gevarieerde cv. Zo zou iemand die elke twee jaar van baan is geswitcht een groot aanpassingsvermogen hebben en zich meer hebben ontwikkeld. Het beeld bestaat dat loyale werknemers ‘vastgeroest' zouden zijn en minder kritisch op hun eigen ontwikkeling. Sollicitanten die lang voor dezelfde baas hebben gewerkt, beseffen zich dit ook wel. Ik had laatst een kandidaat die zijn loyaliteit juist zijn sterke kant vond, maar bang was om dat te noemen in een sollicitatie omdat hij dacht organisaties hem niet ambitieus genoeg zouden vinden. Een werknemer ontwikkelt zichzelf ook, maar binnen dezelfde organisatie: hij heeft in meerdere functies gewerkt, verschillende projecten opgezet, of in meerdere markten hebben gewerkt waar het bedrijf in opereert.'

Welke kwaliteiten heeft een loyale werknemer voor op een jobhopper?
Van Hertrooij: ‘Mensen met een lang dienstverband hebben vaak beter gevoel voor organisatieverandering; in de pakweg tien jaar dat ze bij hetzelfde bedrijf hebben gewerkt hebben ze het verschillende levensfases van de organisatie meegemaakt. Ze hebben vernieuwingen in het beleid doorgevoerd en daar de gevolgen van gezien, en voelen aan of er voor een beslissing draagvlak is of niet. Ze weten vaak beter dan een jobhopper of hun werk het beoogde effect heeft gehad, en waarom het resultaat wel of niet uitwerkte. Een jobhopper is vaak snel weer weg en ziet niet altijd de gevolgen van zijn of haar werk.
Ook zijn loyale werknemers teamgericht. Vaak blijven ze zo lang bij een organisatie omdat ze zich thuis voelen binnen hun team. Daardoor zien ze ook de verschillende invalshoeken van hun collega's en hebben ze een bredere scope.'

Wat heeft een organisatie daaraan?
Van Hertrooij: ‘Deze mensen zijn goed voor de continuïteit en stabiliteit van de organisatie. Dit soort medewerkers wil een goede basis neerzetten en is altijd bezig met verbetering, van zichzelf maar ook van het bedrijf. Ze groeien mee met de organisatie. Ook kunnen ze vaak goed met tegenslag omgaan. Als er even minder budget is, zullen ze een manier vinden om daarmee te werken. Voor een jobhopper is het gras altijd groener bij de buren, dus die zal in zo'n geval sneller overlopen naar de concurrent.'

Hoe moeten P&O-ers hier in het selectieproces op inspelen?
Van Hertrooij: ‘Als P&O op zoek is naar stabiele medewerkers moet het letten op de consistentie op het cv. Elke paar jaar een nieuwe werkgever op het cv van een jobhopper hoeft niet altijd positief te zijn. Cv-technisch zijn ze vaak niet zo sexy: de sollicitatie-ervaring en brief zijn vaak matig, maar deze mensen hebben in het verleden wel betrokkenheid laten zien. Daar moeten P&O'ers dus bewust van zijn. Neem deze kandidaten dus ook serieus en leg zo'n cv niet gelijk opzij.'

Hoe weet je of je te maken hebt met een vastgeroeste of loyale werknemer?
Van Hertrooij: ‘Door de kandidaat te vragen naar een stukje visie over het bedrijf waar ze vandaan komen. Vraag bijvoorbeeld naar de sterke en de verbeterpunten van die organisatie. De loyale werknemer zal kritisch zijn, maar wel in de positieve zin. Zo'n persoon kan heel goed beargumenteren waarom hij of zij de organisatie uitstapt. Bijvoorbeeld dat hij geprobeerd heeft bepaalde zaken te veranderen, maar dat er niets uitkomt doordat de organisatie stilligt. Een vastgeroeste medewerker blijft hangen op de prettige werksfeer en het bedrijfscultuuraspect: dat was de reden waarom hij zo lang bleef.'

Reacties

  1. guest zegt

    Ik heb zelf juist precies de tegenovergestelde ervaring: werkgevers zijn bang dat je je na 1 of 2 jaar zal vervelen en dan weer vertrekt.
    Ik denk dat een werkgever vaak precies datgene zoekt wat er niet is en datgene wat er wel is juist net niet wil.
    Net als met bijv. een auto: als je zelf een auto wilt kopen en er zit geen airco in, dan zegt de verkoper dat dat niet echt nodig is in een cabrio. Ruil je diezelfde auto later in, dan krijg je te horen dat een auto zonder airco onverkoopbaar is, ook al is het een cabrio.
    Is gewoon zoeken naar argumenten om uiteindelijk minder te hoeven betalen.

  2. guest zegt

    Goed verhaal. Loyale medewerkers zijn de verborgen schatkamer van organisaties. Stellen het colectieve organisatiebelang boven het individuele eigen belang. Bovendien: als het aantal baanveranderingen in geval van gelijke kwalificaties de zwaarstwegende indicator voor de selectie van goede medewerkers is, dan zouden alle HR-ers voortaan aleen nog maar via uitzendbureaus moeten worden ingehuurd. Practise what you preach ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*